رحلت حضرت معصومه (س) بر تمامی شیعیان امیرالمومنین تسلیت باد

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

وفات شهادت گونه حضرت فاطمه معصومه (س) تسلیت باد

ويژگيهاى حضرت معصومه (س)

 

 

 

ادامه نوشته

22 بهمن1392جشن سی و پنجمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران مبارک باد

22 بهمن1392جشن سی و پنجمین سالگرد

پیروزی انقلاب اسلامی ایران مبارک باد

امروز ۲۲ بهمن ۱۳۹۲ مردم شهید پرور ایران با حضوری چشم گیر و خیره کننده ثابت کردند گزینه های روی میز عزت و اقتدار ایران اسلامی و وحدت آنها به رهبری مقام عظمای ولایت حضرت آیه الله خامنه ای حفظ الله است. پیر و جوان مرد و زن به همراه نسل سوم انقلاب جشنی با شکوه را رقم زدند و برگ زرین دیگری بر افتخارات خود افزودند. انزاجار و نفرت از دشمنان زبون ایران به سرکردگی آمریکای جنایتکار که بغض دشمنی و کشنده این نظام را در گلوی خود دارند، بیش از هر سال در شعارهای مردم خودنمائی می نمود. در آیه 119 سوره آل عمران خدواند تبارک و تعالی می فرماید قل موتوا بغیظکم ای دشمنان قسم خورده اسلام با غیظ خود از مسلمین بمیرید. انشاالله شان نزول این آیه درس عبرت ما در این برهه از تاریخ انقلاب اسلامی ایران باشد.

آیه 119 آل عمران: هَاأَنتُمْ أُوْلاء تُحِبُّونَهُمْ وَلاَ يُحِبُّونَكُمْ وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ وَإِذَا لَقُوكُمْ قَالُواْ آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْاْ عَضُّواْ عَلَيْكُمُ الأَنَامِلَ مِنَ الْغَيْظِ قُلْ مُوتُواْ بِغَيْظِكُمْ إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ

شان نزول آیه

از ابن عباس نقل شده: اين آيات هنگامى نازل شده كه عده‏اى از مسلمانان با يهوديان، به سبب قرابت، يا همسايگى، يا حق رضاع، و يا پيمانى كه پيش از اسلام بسته بودند، دوستى داشتند و بقدرى با آنها صميمى بودند كه اسرار مسلمانان را به آنان مى‏گفتند، بدين وسيله قوم يهود كه دشمن سرسخت اسلام و مسلمين بودند و به ظاهر خود را دوست مسلمانان قلمداد مى‏كردند، از اسرار مسلمانان مطلع مى‏شدند. آيه نازل شد و به آن عده از مسلمانان هشدار داد كه چون آنان در دين شما نيستند، نبايد آنها را محرم اسرار خود قرار دهيد، زيرا آنان درباره شما از هيچ شر و فسادى كوتاهى نمى‏كنند، آنان مى‏خواهند شما هميشه در رنج و عذاب باشيد..

 

چهل حدیث برگزیده از امام حسن عسکری (ع)

تولد امام حسن عسکری(ع) مبارک

گزیده احادیث امام حسن عسکری(ع)

(به مناسبت ولادت امام حسن عسکری (ع)، هشتم ربیع الثانی)

 -1 پرهيز از جدال و شوخى

لا تُمارِ فَيَذْهَبَ بَهاؤُكَ وَ لا تُمازِحْ فَيُجْتَرَأَ عَلَيْكَ.
جدال مكن كه ارزشت مىرود و شوخى مكن كه بر تو دلير شوند.

-2 تواضع در نشستن
مَنْ رَضِىَ بِدُونِ الشَّرَفِ مِنَ الَْمجْلِسِ لَمْ يَزَلِ اللّهُ وَ مَلائِكَتُهُ يُصَلُّونَ عَلَيْهِ حَتّى يَقُومَ.
هر كه به پايين نشستن در مجلس خشنود باشد، پيوسته خدا و فرشته ها بر او رحمت فرستند تا برخيزد.

-3 هلاكت در رياست و افشاگرى
دَعْ مَنْ ذَهَبَ يَمينًا وَ شِمالاً، فَإِنَّ الرّاعِىَ يَجْمَعُغَنَمَهُ جَمْعَها بِأَهْوَنِ سَعْى وَ إِيّاكَ وَ الاِْذاعَةَ وَ طَلَبَالرِّياسَةِ، فَإِنَّهُما يَدْعُوانِ إِلَى الْهَلَكَةِ.
آن كه را بهراست و چپ رود واگذار! به راستى چوپان، گوسفندانش را به كمتر تلاشى گِردآوَرَد. مبادا اسرار را فاش كرده و سخن پراكنى كنى و در پىرياست باشى، زيرااين دو، آدمى را به هلاكت مىكشانند.

-4 گناهى كه بخشوده نشود
مِنَ الذُّنُوبِ الَّتى لا تُغْفَرُ : لَيْتَنى لا أُؤاخَذُ إِلاّ بِهذا. ثُمَّ قالَ: أَلاِْشْراكُ فِى النّاسِ أَخْفى مِنْ دَبيبِ الَّنمْلِ عَلَىالْمَسْحِ الاَْسْوَدِ فِى اللَّيْلَةِ الْمُظْلِمَةِ.
از جملهگنـاهانى كـه آمرزيده نشود ايـن است كه [آدمى ] بگويد: اى كاش مرا به غيراز اين گناه مؤاخذه نكنند. سپس فرمود: شرك در ميان مردم از جنبش مورچه برروپوش سياه در شب تار نهانتر است.

-5 نزديكتر به اسم اعظم
بِسْمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ أَقْرَبُ إِلَى اسْمِ اللّهِ الاَْعْظَمِ مِنْ سَوادِ الْعَيْنِ إِلى بَياضِها.
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم به اسم اعظم خدا، از سياهى چشم به سفيدىاش نزديكتر است.

-6 دوستى نيكان و دشمنى بدان
حُبُّ الاَْبْرارِ لِلاَْبْرارِ ثَوابٌ لِلاَْبْرارِ، وَ حُبُّالْفُجّارِ لِلاَْبْرارِ فَضيلَةٌ لِلاَْبْرارِ، وَ بُغْضُ الْفُجّارِلِلاَْبْرارِ زَيْنٌ لِلاَْبْرارِ، وَ بُغْضُ الاَْبْرارِ لِلْفُجّارِخِزْىٌ عَلَى الْفُجّارِ.
دوستى نيكان به نيكان، ثوابست براى نيكان. ودوستى بدان به نيكان، فضيلت است براى نيكان. و دشمنى بدان با نيكان، زينتاست براى نيكان. و دشمنى نيكان با بدان، رسوايى است براى بدان.

-7 سلام نشانه تواضع
مِنَ التَّواضُعِ أَلسَّلامُ عَلى كُلِّ مَنْ تَمُرُّ بِهِ، وَ الْجُلُوسُ دُونَ شَرَفِ الَْمجْلِسِ.
از جمله تواضع و فروتنى، سلام كردن بر هر كسى است كه بر او مىگذرى، و نشستن در پايين مجلس است.

-8 خنده بيجا
مِنَ الْجَهْلِ أَلضِّحْكُ مِنْ غَيْرِ عَجَب.
خنده بيجا از نادانى است.

-9 همسايه بد
مِنَ الْفَواقِرِ الَّتى تَقْصِمُ الظَّهْرَ جارٌ إِنْ رَأى حَسَنَةً أَطْفَأَها وَ إِنْ رَأى سَيِّئَةً أَفْشاها.
از بلاهاى كمرشكن، همسايه اى است كه اگر كردار خوبى را بيند نهانش سازد و اگر كردار بدى را بيند آشكارش نمايد.

-10 پندى گويا و جامع
أُوصيكُمْ بِتَقْوَى اللّهِ وَ الْوَرَعِ فى دينِكُمْ وَالاِْجْتَهادِلِلّهِ وَ صِدْقِ الْحَديثِ وَ أَداءِ الأَمانَةِ إِلى مَنِ ائْتَمَنَكُمْمِنْ بَرٍّ أَوْ فاجِر وَ طُولُ السُّجُودِ وَ حُسْنِ الْجَوارِ. فَبِهذاجاءَ مُحَمَّدٌ(صلى الله عليه وآله وسلم) صَلُّوا فى عَشائِرِهِمْ وَاشْهَدُوا جَنائِزَهُمْ وَ عُودُوا مَرْضاهُمْ وَ أَدُّوا حُقُوقَهُمْ،فَإِنَّ الرَّجُلَ مِنْكُمْ إِذا وَرَعَ فى دينِهِ وَ صَدَقَ فى حَديثِهِوَ أَدَّى الاَْمانَةَ وَ حَسَّنَ خُلْقَهُ مَعَ النّاسِ قيلَ: هذا شيعِىٌفَيَسُرُّنى ذلِكَ. إِتَّقُوا اللّهَ وَ كُونُوا زَيْنًا وَ لا تَكُونُواشَيْنًا، جُرُّوا إِلَيْنا كُلَّ مَوَدَّة وَ ادْفَعُوا عَنّا كُلَّ قَبيح،فَإِنَّهُ ما قيلَ فينا مِنْ حَسَن فَنَحْنُ أَهْلُهُ وَ ما قيلَ فينامِنْ سُوء فَما نَحْنُ كَذلِكَ.
لَناحَقٌّ فى كِتابِ اللّهِ وَقَرابَةٌ مِنْ رَسُولِ اللّهِ وَ تَطْهيرٌ مِنَ اللّهِ لا يَدَّعيهِ أَحَدٌغَيْرُنا إِلاّ كَذّابٌ. أَكْثِرُوا ذِكْرَ اللّهِ وَ ذِكْرَ الْمَوْتِ وَتِلاوَةَ الْقُرانِ وَ الصَّلاةَ عَلَى النَّبِىِّ(صلى الله عليه وآلهوسلم)فَإِنَّ الصَّلاةَ عَلى رَسُولِ اللّهِ عَشْرُ حَسَنات، إِحْفَظُواماوَصَّيْتُكُمْ بِهِ وَ أَسْتَوْدِعُكُمُ اللّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمْالسَّلامَ.»:
شما را به تقواى الهى و پارسايى در دينتان و تلاش براىخدا و راستگويى و امانتدارى درباره كسى كه شما را امين دانسته ـ نيكوكارباشد يا بدكار ـ و طول سجود و حُسنِ همسايگى سفارش مىكنم. محمّد(صلى اللهعليه وآله وسلم)براى همين آمده است. در ميان جماعت هاى آنان نماز بخوانيد وبر سر جنازه آنها حاضر شويد و مريضانشان را عيادت كنيد. و حقوقشان را ادانماييد، زيرا هر يك از شما چون در دينش پارسا و در سخنش راستگو و امانتدار وخوش اخلاق با مردم باشد، گفته مىشود: اين يك شيعه است، و اين كارهاست كهمرا خوشحال مىسازد. تقواى الهى داشته باشيد، مايه زينت باشيد نه زشتى، تمامدوستى خود را به سوى ما بكشانيد و همه زشتى را از ما بگردانيد، زيرا هرخوبى كه درباره ما گفته شود ما اهل آنيم و هر بدى درباره ما گفته شود ما ازآن به دوريم. در كتاب خدا براى ما حقّى و قرابتى از پيامبر خداست و خداوندما را پاك شمرده، احدى جز ما مدّعى اين مقام نيست، مگر آن كه دروغ مىگويد. زياد به ياد خدا باشيد و زياد ياد مرگ كنيد و زياد قرآن را تلاوت نماييد وزياد بر پيغمبر(صلى الله عليه وآله وسلم) سلام و تحيّت بفرستيد. زيراصلوات بر پيامبر خدا(صلى الله عليه وآله وسلم) ده حسنه دارد. آنچه را بهشما گفتم حفظ كنيد و شما را به خدا مىسپارم، و سلام بر شما.

-11 انديشه در كار خدا
لَيْسَتِ الْعِبادَةُ كَثْرَةَ الصِّيامِ وَ الصَّلوةِ وَ إِنَّما الْعِبادَةُ كَثْرَةُ التَّفَكُّرِ فى أَمْرِ اللّهِ.
عبادت كردن به زيادى روزه و نماز نيست، بلكه [حقيقتِ] عبادت، زياد در كار خدا انديشيدن است.

-12 پليدى خشم
أَلْغَضَبُ مِفْتاحُ كُلِّ شَرٍّ.
خشم و غضب، كليد هر گونه شرّ و بدى است.

-13 ويژگى هاى شيعيان
شيعَتُنا الْفِئَـةُ النّاجِيَةُ وَالْفِرْقَةُ الزّاكِيَةُ صارُوا لَنارادِئًا وَصَوْنًا وَ عَلَى الظَّلَمَةِ أَلَبًّا وَ عَوْنًا سَيَفْجُرُلَهُمْ يَنابيعُ الْحَيَوانِ بَعْدَ لَظْىِ مُجْتَمَعِ النِّيرانِ أَمامَالرَّوْضَةِ.
پيروان ما، گروه هاى نجات يابنده و فرقه هاى پاكى هستندكه حافظان [آيين] مايند، و ايشان در مقابل ستمكاران، سپر و كمككار ما] هستند]. به زودى چشمه هاى حيات [منجىِ بشريّت] بعد از گدازه توده هاى آتش! پيش از ظهور براى آنان خواهد جوشيد.

-14 ناآرامى كينه توز
أَقَلُّ النّاسِ راحَةً أَلْحُقُودُ.
كينه توز ، ناآرامترينِ مردمان است.

-15 پارساترين مردم
أَوْرَعُ النّاسِ مَنْ وَقَفَ عِنْدَ الشُّبْهَةِ، أَعْبَدُ النّاسِ مَنْأَقامَ عَلَى الْفَرائِضِ أَزْهَدُ النّاسِ مَنْ تَرَكَ الْحَرامَ،أَشَدُّ النّاسِ اجْتَهادًا مَنْ تَرَكَ الذُّنُوبَ.
پارساترين مردمكسى است كه در هنگام شبهه توقّف كند. عابدترين مردم كسى است كه واجبات راانجام دهد. زاهدترين مردم كسى است كه حرام را ترك نمايد. كوشننده ترين مردمكسى است كه گناهان را رها سازد.

-16 وجود مؤمن
أَلْمُؤْمِنُ بَرَكَةٌ عَلَى الْمُؤْمِنِ وَ حُجَّةٌ عَلَى الْكافِرِ.
مؤمن براى مؤمن ،بركت و بر كافر، اتمام حجّت است.

-17 محصول اعمال
إِنَّكُمْ فى آجال مَنْقُوصَة وَ أَيّام مَعْدُودَة وَ الْمَوْتُ يَأْتىبَغْتَةً، مَنْ يَزْرَعْ خَيْرًا يَحْصِدُ غِبْطَةً وَ مَنْ يَزْرَعْشَرًّا يَحْصِدُ نِدامَةً، لِكُلِّ زارِع ما زَرَعَ لا يُسْبَقُ بَطىءٌبِحَظِّهِ، وَ لا يُدْرِكُ حَريصٌ ما لَمْ يُقَدَّرُ لَهُ، مَنْ أُعْطِىَخَيْرًا فَاللّهُ أَعْطاهُ، وَ مَنْ وُقِىَ شَرًّا فَاللّهُ وَقاهُ.
شما عمر كاهنده و روزهاى برشمرده اى داريد، و مرگ به ناگهان مىآيد، هر كستخم خيرى بكارد به خوشى بِدْرَوَد، و هر كس تخم شرّى بكارد به پشيمانىبِدْرَوَد. هر كه هر چه بكارد همان براى اوست. كُندكار را بهره از دست نرودوآزمند آنچه را مقدرّش نيست در نيابد، هر كه به خيرى رسد خدايش داده، وهر كه از شرّى رهد خدايش رهانده.

-18 شناخت احمق و حكيم
قَلْبُ الأَحْمَقِ فى فَمِهِ وَ فَمُ الْحَكيمِ فى قَلْبِهِ.
قلب احمق در دهان او و دهان حكيم در قلب اوست.

-19تلاش براى رزق مقدّر
لا يَشْغَلْكَ رِزْقٌ مَضْمُونٌ عَنْ عَمَل مَفْرُوض.
رزق و روزىِ ضمانت شده، تو را از كار واجب باز ندارد.

-20 عزّتِ حقگرايى
ما تَرَكَ الْحَقَّ عَزيزٌ إِلاّ ذَلَّ، وَلا أَخَذَ بِهِ ذَليلٌ إِلاّ عَزَّ.
هيچ عزيزى حقّ را رها نكند، مگر آن كه ذليل گردد و هيچ ذليلى به حقّ نياويزد، مگر آن كه عزيز شود.

-21 دوست نادان
صَديقُ الْجاهِلِ تَعَبٌ.
دوست نادان، مايه رنج است.

-22 بهترين خصلت
خَصْلَتانِ لَيْسَ فَوْقَهُما شَىْءٌ: أَلاِْيمانُ بِاللّهِ وَ نَفْعُ الاِْخْوانِ.
دو خصلت است كه بهتر و بالاتر از آنها چيزى نيست:ايمان به خدا و سود رساندن به برادران.

-23 نتيجه جسارت بر پدر
جُرْأَةُ الْوَلَدِ عَلى والِدِهِ فى صِغَرِهِ تَدْعُوا إِلَى الْعُقُوقِ فى كِبَرِهِ.
جرأت و دليرى فرزند بر پدرش در كوچكى، سبب عاقّ و نارضايتى پدر در بزرگى مىشود.

-24 بهتر از حيات و بدتر از مرگ
خَيْرٌ مِنَ الْحَياةِ ما إِذا فَقَدْتَهُ أَبْغَضْتَ الْحَياةَ وَ شَرُّمِنَ الْمَوْتِ ما إِذا نَزَلَ بِكَ أَحْبَبْتَ الْمَوْتَ.
بهتر از زندگى چيزى است كه چون از دستش دهى، از زندگى بدت آيد، و بدتر از مرگ چيزى است كه چون به سرت آيد مرگ را دوست بدارى.

-25 وابستگى و خوارى
ما أَقْبَحَ بِالْمُؤْمِنِ أَنْ تَكُونَ لَهُ رَغْبَةٌ تُذِلُّهُ.
چه زشت است براى مؤمن، دلبستگى به چيزى كه او را خوار دارد.

-26 نعمت بلا
ما مِنْ بَلِيَّة إِلاّ وَ لِلّهِ فيها نِعْمَةٌ تُحيطُ بِها.
هيچ بلايى نيست، مگر اين كه در آن از طرف خدا نعمتى است.

-27 اكرام بدون افراط
لا تُكْرِمِ الرَّجُلَ بِما يَشُقُّ عَلَيْهِ.
هيچ كس را طورى اكرام مكن كه بر او سخت گذرد.

-28ارزش پند پنهان
مَنْ وَعَظَ أَخاهُ سِرًّا فَقَدْ زانَهُ، وَ مَنْ وَعَظَهُ عَلانِيَةً فَقَدْ شانَهُ.
هر كه در نهان، برادر خود را پند دهد او را آراسته، و هر كه آشكارا برادرش را پند دهد او را كاسته.

-29 تواضع و فروتنى
أَلتَّواضُعُ نِعْمَةٌ لا يُحْسَدُ عَلَيْها.
تواضع و فروتنى، نعمتى است كه بر آن حسد نبرند.

-30 سختى تربيت نادان
رِياضَةُ الْجاهِلِ وَ رَدُّ المُعْتادِ عَنْ عادَتِهِ كَالْمُعْجِزِ.
پرورش دادن نادان و ترك دادن معتاد از عادتش، مانند معجزه است.

-31 شادى بيجا
لَيْسَ مِنَ الأَدَبِ إِظْهارُ الْفَرَحِ عِنْدَ الَْمحْزُونِ.
اظهار شادى نزد غمديده، از بىادبى است.

-32 جمال ظاهر و باطن
حُسْنُ الصُّورَةِ جَمالُ ظاهر، وَ حُسْنُ الْعَقْلِ جَمالُ باطِن.
صورت نيكو، زيبايى ظاهرى است،و عقل نيكو، زيبايى باطنى است.

-33 كليد تمام گناهان
جُعِلَتِ الْخَبائِثُ فى بَيْت وَ جُعِلَ مِفْتاحُهُ الْكَذِبَ.
تمام پليدى ها در خانه اى قرار داده شده و كليد آن دروغگويى است.

-34 چشم پوشى از لغزش و يادآورى احسان
خَيْرُ إِخْوانِكَ مَنْ نَسِىَ ذَنْبَكَ وَ ذَكَرَ إِحْسانَكَ إِلَيْهِ.
بهترين برادران تو كسى است كه خطايت را ناديده گيرد و احسانت را يادآور شود.

-35 مدح نالايق
مَنْ مَدَحَ غَيْرَالمُسْتَحِقِّ فَقَدْ قامَ مَقامَ المُتَّهَمِ.
هر كه نالايقى را ثنا گويد، خود در موضعِ اتّهام قرار گيرد.

-36 راه دوست يابى
مَنْ كانَ الْورَعُ سَجِيَّتَهُ، وَ الْكَرَمُ طَبيعَتَهُ، وَ الْحِلْمُ خُلَّتَهُ كَثُرَ صَديقُهُ.
كسى كه پارسايى خوى او، و بخشندگى طبيعت او، و بردبارى خصلت او باشد دوستانش بسيار شوند.

-37انس با خدا
مَنْ آنـَسَ بِاللّهِ إِسْتَوْحَشَ مِنَ النّاسِ.
كسى كه با خدا مأنوس باشد، از مردم گريزان گردد.

-38 خرابى مناره ها و كاخ ها
إِذا قامَ الْقائِمُ أَمَرَ بِهَدْمِ الْمَنائِرِ وَ الْمَقاصيرِ الَّتى فِى الْمَساجِدِ.
هنگامى كه قائم(عليه السلام) قيام كند، دستور به خرابى مناره ها و كاخ هاى مساجد دهد.

-39 نماز شب، سير شبانه
إِنَّ الْوُصُولَ إِلَى اللّهِ عَزَّوَجَلَّ سَفَرٌ لا يُدْرَكُ إِلاّ بِامْتِطاءِ اللَّيْلِ.
وصول به خداوند عزّوجلّ، سفرى است كه جز با عبادت در شب حاصل نگردد.

-40 ادبى بسنده
كَفاكَ أَدَبًا تَجَنُّبُكَ ما تَكْرَهُ مِنْ غَيْرِكَ.
در مقام ادب براى تو همين بس كه آنچه براى ديگران نميپسندى، خود، از آن دورى كنى.